4 Σεπτέμβρη. Πορεία των απεργών Υγείας στη Θεσσαλονίκη.
Σύγκρουση ανάμεσα σε δυο κόσμους. Κυβέρνηση λιτότητας, πολέμου και ρατσισμού αντιμέτωπη με πλημμυρίδα εργατών και εργατριών που θέλει και μπορεί να την πνίξει.
Αυτή είναι η εικόνα της ΔΕΘ αλλά και των αγώνων που έρχονται υποστηρίζει η Μαρία Στύλλου.
Δυο μέρες η εργατική τάξη συγκλόνισε τη Θεσσαλονίκη με τη μαζική οργή της και με την αποφασιστικότητά της να τελειώνει με την κυβέρνηση του Μητσοτάκη.
Την Παρασκευή 4 Σεπτέμβρη τα Νοσοκομεία απεργούσαν και διαδήλωσαν διασχίζοντας όλη την πόλη, με την πορεία να μεγαλώνει από κάθε νοσοκομείο που περνούσε στη διαδρομή. Ξεκίνησαν από το Ιπποκράτειο έχοντας στο πλευρό τους διαδηλωτές από νοσοκομεία της Αθήνας, αλλά και από τα Χανιά, το Ηράκλειο, την Άρτα και το Διδυμότειχο. Η αστυνομία έστησε φραγμό με κλούβες και ΜΑΤ έξω από τα κτίρια της ΕΡΤ3 για να μην φτάσει η πορεία των Νοσοκομείων μέχρι το Βελίδειο.
Ο Μητσοτάκης με τον Γεωργιάδη είχαν το θράσος να πάνε στο νοσοκομείο Παπανικολάου για να επαναλάβουν τη γνωστή παράστασή τους, να «εγκαινιάσουν» μια πτέρυγα σε νοσοκομείο όπου λείπουν γιατροί, νοσηλευτές, εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων. Βρήκαν κι εκεί μπροστά τους απεργούς. Οι δρόμοι στους απεργούς και η κυβέρνηση στα θωρακισμένα αυτοκίνητα με την προστασία της αστυνομίας.
Αυτή η εικόνα επαναλήφθηκε σε πανεργατική κλίμακα το Σάββατο. Οι δρόμοι πλημμύρισαν από τους διαδηλωτές. Εργάτες με τα σωματεία τους από όλους τους χώρους, από τους Δήμους δίπλα στα Νοσοκομεία, από τους Εκπαιδευτικούς δίπλα στους εργαζόμενους που παλεύουν να σώσουν το νερό. Αγρότες με τα τρακτέρ, νεολαία με τους φοιτητές/ριες μπροστά, μετανάστες και πρόσφυγες με την ΚΕΕΡΦΑ, οι σημαίες της Παλαιστίνης να κυματίζουν στο μπλοκ της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο.
Έγινε πράξη αυτό που είχε μπει σαν στόχος από τη Σύσκεψη του Συντονισμού Εργατικής Αντίστασης μια βδομάδα πιο πριν.
Τη συζήτηση συντόνισε η Κατερίνα Θωίδου, δημοτική σύμβουλος Νίκαιας-Ρέντη και άνοιξαν εισηγητικά ο Χρίστος Αργύρης, γιατρός και μέλος ΓΣ της ΑΔΕΔΥ, ο Μήτσος Αργυροκαστρίτης, εργαζόμενος στον δήμο Κερατσινίου και ο Κώστας Πολύδωρος, γραμματέας Σωματείου Εργαζόμενων στην εταιρία Τσαμούρης ΑΕ.
«Οι φετινές κινητοποιήσεις στη ΔΕΘ είναι η καλύτερη απάντηση στην κυβέρνηση Μητσοτάκη που βρίσκεται στον πάτο», ξεκίνησε ο Χ. Αργύρης, «από την μεριά μας πάμε στη ΔΕΘ, όχι για προεκλογική εκστρατεία, αλλά για να βάλουμε το “Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων”, να εμπνεύσουμε όλο τον κόσμο και να πιέσουμε για απεργιακή κλιμάκωση».
«Για την κυβέρνηση η ΔΕΘ είναι η αρχή της προεκλογικής της περιόδου», τόνισε ο Μ. Αργυροκαστρίτης, «για μας είναι η αρχή μιας περιόδου αγώνων για την ίδια μας τη ζωή».
«Το απεργιακό διήμερο είναι η συνέχεια ενός καλοκαιριού γεμάτου μάχες με την εργατική τάξη στο κέντρο», συνέχισε ο Κ. Πολύδωρος, θυμίζοντας τις απεργίες στον επισιτισμό-τουρισμό, τα τρόφιμα-ποτά, την οικοδομή, το εμπόριο, τους ντελιβεράδες και πολλούς ακόμα κλάδους. «Εμείς θα δώσουμε τον τόνο στη ΔΕΘ, όχι τα ψέματα του Μητσοτάκη».1
Πραγματικά, το εκρηκτικό διήμερο στη ΔΕΘ δεν έπεσε από τον ουρανό, ήταν συνέχεια από τις μάχες που δεν σταμάτησε να δίνει το κίνημα μέσα στο καλοκαίρι. Μετά τις απεργίες του Ιούλη και την οργή για τις πυρκαγιές που άφησαν πίσω τους νεκρούς, ήρθε η πανελλαδική κινητοποίηση στο πλευρό της Παλαιστίνης στις 9 Αυγούστου. Χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν και φέτος στις 9 Αυγούστου σε πάνω από 100 σημεία σε όλη τη χώρα στο πλευρό της Παλαιστίνης. Όπως και πέρσι, σε πόλεις και χωριά, σε παραλίες και κορφοβούνια, η παλαιστινιακή σημαία υψώθηκε περήφανα, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Γαύδο, από τα Ιόνια μέχρι τα Δωδεκάνησα, σε πόλεις, χωριά, βουνά και νησιά, χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους.2
Η δυναμική των αγώνων μεταφράστηκε σε πίεση πάνω στις συνδικαλιστικές ηγεσίες να ανεβάσουν τους τόνους. Στη συνεδρίαση του Γενικού Συμβούλιου της ΑΔΕΔΥ στις 31 Αυγούστου, η ηγεσία της ΠΟΕ-ΟΤΑ έβαλε πρόταση για απεργιακή κλιμάκωση. Όπως είπε ο πρόεδρός της:
«Προτείνουμε:
1. Άμεση κινητοποίηση – Παρασκευή 4 Σεπτεμβρίου
Στάση εργασίας και συντονισμός με τους εργαζόμενους στο δημόσιο, με τους αγρότες, τους μικρομεσαίους και άλλες κοινωνικές ομάδες.
2. ΔΕΘ – Μαζική παρουσία των εργαζομένων του Δημοσίου
Να επιδιώξουμε τη μεγαλύτερη δυνατή συμμετοχή στο πανελλαδικό συλλαλητήριο στη ΔΕΘ.
3. Αμέσως μετά τη ΔΕΘ – Πανελλαδικός συντονισμός
Να συγκληθεί άμεσα σύσκεψη όλων των Ομοσπονδιών και να αποφασιστεί συγκεκριμένο πρόγραμμα πανελλαδικών κινητοποιήσεων.
Οι διεκδικήσεις μας είναι συγκεκριμένες
4. Αρχές Οκτωβρίου – 48ωρη πανελλαδική απεργία
Να αποφασιστεί 48ωρη πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση στις αρχές Οκτωβρίου.
Η 48ωρη απεργία πρέπει να αποτελέσει τον πρώτο μεγάλο σταθμό μιας κλιμακούμενης απεργιακής σύγκρουσης.
5. Από τη 48ωρη στο κλείσιμο του Δημοσίου
Δεν μπορεί να υπάρξει αγώνας χωρίς προοπτική κλιμάκωσης.
Δεν μιλάμε για μια απεργία «τουφεκιά».
Μιλάμε για σχέδιο αγώνα που θα κλιμακώνεται διαρκώς».3
Το διήμερο στη ΔΕΘ έδειξε ότι η εργατική τάξη θέλει και μπορεί να προχωρήσει στην κλιμάκωση που θα τσακίσει την κυβέρνηση. Αυτή η κλιμάκωση, όμως δεν θα έρθει από τις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Η ΑΔΕΔΥ δεν έχει πάρει καμιά απόφαση προς αυτή την κατεύθυνση. Το κλειδί βρίσκεται στην οργάνωση από τα κάτω, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε γειτονιά. Ενάντια στην κυβέρνηση που συνεχίζει να βάζει τον πόλεμο και τα κέρδη πάνω από τις ζωές μας, να ξεσηκώσουμε όλη την εργατική τάξη και τη νεολαία: «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω»!
Όχι «Ασπίδα του Αχιλλέα»
Όσα ψέματα και να αράδιασε ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ, οι πραγματικές προτεραιότητες της κυβέρνησης φάνηκαν με την υπογραφή της συμφωνίας με το Ισραήλ για τη λεγόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα». Το κόστος της είναι τεράστιο, αβάσταχτο όχι μόνο οικονομικά, αλλά και πολιτικά, σε ανθρώπινες ζωές.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι ο Δένδιας αναγκάστηκε να φύγει από τη Θεσσαλονίκη το Σάββατο της ΔΕΘ καθώς δυο πιλότοι σκοτώθηκαν όταν έπεσε το μαχητικό αεροπλάνο τους στην Τανάγρα. Η κήρυξη τριήμερου «Εθνικού Πένθους» είναι καθαρή υποκρισία, καθώς ο ίδιος ο Δένδιας είχε δηλώσει ότι πρέπει να προετοιμαζόμαστε για νεκρούς σε φέρετρα σκεπασμένα με τη σημαία..
Το οικονομικό κόστος της συμφωνίας που υπογράφηκε τη Δευτέρα 31 Αυγούστου στο Τελ Αβίβ φτάνει στα 3,1δις ευρώ, ποσό ίσο με τη μισθοδοσία όλων των εκπαιδευτικών για το 2026! Η οικονομική πρόκληση γίνεται ακόμη πιο έντονη καθώς η συμφωνία υπογράφηκε τις ίδιες μέρες που η κυβερνητική προπαγάνδα επέμενε πόσο πολύ θα κόστιζε η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Συνολικά τα οικονομικά βάρη από την κλιμάκωση των εξοπλισμών ανεβαίνουν στα 28 δισ. ευρώ έως το 2036 για την κατασκευή της «Ασπίδας του Αχιλλέα», καθώς και για την αγορά έως και 40 μαχητικών αεροσκαφών F-35 από τις ΗΠΑ και φρεγατών από τη Γαλλία και την Ιταλία.4
Στρατιωτικά, τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης προβάλλουν ότι η «Ασπίδα» δεν είναι μόνο αμυντική καθώς ανοίγει δυνατότητες για πλήγματα σε ακτίνα που υπερκαλύπτει το Αιγαίο και το Ιόνιο και απλώνεται από τα Βαλκάνια στην Ανατολική Μεσόγειο.
Πολιτικά, είναι ένα τεράστιο βήμα κλιμάκωσης της εμπλοκής στον πόλεμο του Τραμπ και του Νετανιάχου και επίθεσης στο κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη. Όπως τονίζει το Πανελλαδικό Συμβούλιο του ΣΕΚ που έγινε στις 30 Αυγούστου:
«Σε αντίθεση με τις εξελίξεις στη περιοχή, που δείχνουν ότι ο Τραμπ και ο Νετανιάχου δεν μπορούν να κουμαντάρουν τον πόλεμο που ξεκινήσαν, η ελληνική πλευρά, αντί να χαλαρώσει τους δεσμούς με αυτήν την ανεπιτυχή πολεμική εκστρατεία των Αμερικάνων και του Ισραήλ, πάει στην αντίθετη κατεύθυνση κι ενισχύει αυτούς τους δεσμούς.
Το κενό που δημιουργείται από την αδυναμία των Αμερικάνων και του Ισραήλ να κερδίσουν τον πόλεμο που ξεκίνησαν οδηγεί μια σειρά από δυνάμεις να τρέξουν να καλύψουν αυτό το κενό. Αυτό κάνει το λεγόμενο “ισλαμικό ΝΑΤΟ”. Η συνεργασία της Τουρκίας με την Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν προσπαθεί να καλύψει τα κενά και τις αδυναμίες της επίθεσης των Αμερικάνων και του Ισραήλ. Δεν πρέπει να υπάρχει παραμικρή αμφιβολία σε σχέση με αυτό. Προφανώς για τη Σαουδική Αραβία είναι τέτοιοι οι δεσμοί της με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό που είναι ανέκδοτο να πει κανείς ότι ξαφνικά οι πρίγκηπες του Ριάντ έγιναν αντιιμπεριαλιστές. Τα ίδια ισχύουν και για το Πακιστάν. Οι χούντες που έχει κάνει ξανά και ξανά το κράτος του Πακιστάν είναι στενά δεμένες με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Και το τρίτο σκέλος είναι η Τουρκία.
Εδώ αρχίζουν όλες οι φιλολογίες ότι η Ελλάδα κινδυνεύει γιατί η Τουρκία μπήκε σε αυτήν την συνεργασία και είναι απειλή για το Αιγαίο και την Κύπρο. Είναι μια φιλολογία πατριδοκάπηλη. Το γεγονός ότι οι χώρες είναι ισλαμικές δεν σημαίνει ότι η συνεργασία τους είναι ισλαμικό ΝΑΤΟ. Είναι σκέτο ΝΑΤΟ. Είναι Αμερικάνικο ΝΑΤΟ. Είναι συνεργασία με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το Ισραήλ για να βοηθήσουν να ελέγξει την κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Προφανώς με ανταλλάγματα.
Ένα σημαντικό μέτωπο το οποίο ανοίγει για εμάς είναι η κόντρα με την προπαγάνδα που λέει ότι οι εξελίξεις ευνοούν την Τουρκία και η Ελλάδα πρέπει να συνεργαστεί πιο πολύ με το Ισραήλ για να αντιμετωπίσει την Τουρκία στην Κύπρο και στο Αιγαίο. Είναι μια ύπουλη επίθεση που προσπαθεί να διαλύσει το αντιπολεμικό κίνημα. Το αντιπολεμικό κίνημα που ξεκίνησε από την αλληλεγγύη στη Παλαιστίνη και συνεχίζει ενάντια στον πόλεμο και τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το Ισραήλ, τώρα προσπαθούν να μας πούνε να το ξεχάσουμε, διότι έτσι «παίζουμε το παιχνίδι της Ερντογάν».5
Ο Τραμπ από ήττα σε ήττα
Η πραγματικότητα είναι ότι ο Μητσοτάκης σφιχταγκαλιάζεται με τον Νετανιάχου και τον Τραμπ την ώρα που η ιμπεριαλιστική εκστρατεία τους σκοντάφτει. Σε άλλες σελίδες αυτού του περιοδικού ο Γιώργος Πίττας αναλύει τα αδιέξοδα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Έχουν φτάσει πια στο σημείο όπου αναλυτές σαν τον Μάρτιν Γουλφ των Φαϊνάνσιαλ Τάιμς διαπιστώνουν ότι:
«Αυτό που είναι βέβαιο, είναι ότι η εξέλιξη βρίσκεται πολύ μακριά από αυτά που έλεγε ο Τραμπ όταν ξεκινούσε τον πόλεμο τον Φλεβάρη. Τα όποια ανοίγματα των Στενών είναι εύθραυστα. Είναι πολύ δύσκολο να δει κανείς κάποιο μακροπρόθεσμο θετικό αποτέλεσμα για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους από αυτόν τον πόλεμο. Υπάρχει περίπτωση ο οικονομικός πόλεμος να κάνει διαφορά; Κατά τη γνώμη μου, Όχι. Το ιρανικό καθεστώς έχει επιβιώσει από παρατεταμένη εχθρότητα και τώρα από τον πόλεμο… Όταν ο Τραμπ ακύρωσε τη συμφωνία του Ομπάμα με το Ιράν για τα πυρηνικά το 2018, ισχυριζόταν ότι ένα πρόγραμμα ‘μάξιμουμ πίεσης’ θα έκανε τη διαφορά. Εκείνη η κίνηση απέτυχε. Μπορεί να πετύχουν οι σημερινές κυρώσεις; Όπως λέει ο Πολ Κρούγκμαν, είναι πιθανό ότι η Κίνα θα εξασφαλίσει ότι δεν θα το καταφέρουν».6
Οι οικονομικές εξελίξεις δείχνουν όχι μόνο δυσκολίες για να κερδίσει ο Τραμπ τον πόλεμο που ξεκίνησε στο Ιράν, αλλά και επιδείνωση της οικονομικής κρίσης για τις ΗΠΑ και την παγκόσμια οικονομία. Όπως γράφει ο Τζόζεφ Τσουνάρα στο περιοδικό International Socialism:
«Κάποιου είδους ξεφούσκωμα στις τιμές των μετοχών, που καλπάζουν με επίκεντρο τις εταιρείες της Τεχνητής Νοημοσύνης, είναι μια εξέλιξη που προβλέπεται από πολλούς. Αυτό που είναι αναμφισβήτητο, είναι ότι ο πόλεμος ενάντια στο Ιράν και ο αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ έχουν ανεβάσει τις πιέσεις πάνω στην παγκόσμια οικονομία και αυξάνουν τις πιθανότητες για το ξέσπασμα κρίσης».7
Η αμερικάνικη οικονομία έχει μειωμένο βάρος στην παγκόσμια οικονομία. Το μερίδιό της στο παγκόσμιο ΑΕΠ βρίσκεται στο 16,5% με την ΕΕ στο 15,9% και την Κίνα στο 14,5%. Το μερίδιό της στο παγκόσμιο συσσωρευμένο κεφάλαιο (δημόσιο και ιδιωτικό) βρίσκεται στο 14,8% ενώ η Κίνα έχει φτάσει στο 20,2%, και η ΕΕ στο 15,9%. Το δολάριο δεν είναι τόσο πανίσχυρο όσο στο παρελθόν. Το δημόσιο χρέος των ΗΠΑ έφτασε στα 10 τρισεκατομμύρια δολάρια και κάθε άνοδος των επιτοκίων επιβαρύνει σκληρά τον αμερικάνικο προϋπολογισμό. Στη δεκαετία του 1970 η τότε πετρελαϊκή κρίση είχε πυροδοτήσει μια περίοδο στασιμοπληθωρισμού που είχε συγκλονίσει πολλές χώρες. Σήμερα, το παγκόσμιο σύστημα είναι πιο ευάλωτο σε ένα τέτοιο σοκ και αυτό κάνει κυβερνήσεις και κεντρικές τράπεζες να ανησυχούν χωρίς να βρίσκουν κάποια λύση.
Πολύπλευρες επιθέσεις
Η απάντηση της κυρίαρχης τάξης σε αυτές τις ανησυχίες, όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά σε διεθνή κλίμακα, είναι η σκλήρυνση των επιθέσεων στην εργατική τάξη οικονομικά, πολιτικά, ιδεολογικά. Αυτή είναι η πραγματικότητα και εδώ και δεν μπορεί να κρυφτεί από τις ρητορίες στη ΔΕΘ.
Δίπλα στην ακρίβεια που ροκανίζει τα μεροκάματα, έρχεται η επίθεση στις εργασιακές συνθήκες που μεταφράζεται σε νεκρούς στους χώρους δουλειάς. Πριν από τους νεκρούς πυροσβέστες μέσα στις φωτιές του καλοκαιριού, είχαμε σειρά από εργατικά «ατυχήματα»:
«Την Τρίτη 14 Ιούλη, ένα ακόμη εργοδοτικό έγκλημα συνέβη στο κάτεργο του Ελληνικού, και συγκεκριμένα στο εργοτάξιο Little Athens. Ένας Αιγύπτιος οικοδόμος έπεσε από την σκαλωσιά και βρίσκεται στο Κρατικό της Νίκαιας διασωληνωμένος. Αυτό το νέο εργοδοτικό έγκλημα στην “μεγαλύτερη επένδυση” έρχεται λίγες μέρες μετά το έγκλημα στον Ασπρόπυργο όπου έχασε τη ζωή του ένας εργαζόμενος και κινδυνεύουν άλλοι δύο από τους συνολικά 11 τραυματίες της έκρηξης που έγινε».8
«Τα ξημερώματα της 15ης Ιούλη έχασε τη ζωή του ένας 20χρονος ντελιβεράς. «Το συγκεκριμένο περιστατικό έλαβε γρήγορα δημοσιότητα, καθώς συνέβη κοντά στα κεντρικά της ΕΡΤ», γράφει μεταξύ άλλων η ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στην Efood. «Αν δεν υπήρχε αυτή η συγκυρία, πιθανότατα θα είχε περάσει απαρατήρητο όπως τα περισσότερα. Δυστυχώς, τα εργατικά ατυχήματα στις ψηφιακές πλατφόρμες αποτελούν πλέον καθημερινό φαινόμενο».9
Η επιβολή του 13ωρου ωράριου εργασίας και η διάλυση των υπηρεσιών της Επιθεώρησης Εργασίας κλιμακώνουν την εντατικοποίηση που φέρνει αυτά τα «ατυχήματα». Η αποφυλάκιση του αφεντικού της Βιολάντα ήρθε να επιβεβαιώσει πόσο συστημική είναι και αυτή η επίθεση. Η κυβέρνηση χτυπάει τις κατακτήσεις που αφορούν στις συνθήκες εργασίας, η εργοδοσία αξιοποιεί τα νέα περιθώρια που της δίνει η κυβέρνηση, τα δικαστήρια νομιμοποιούν αυτή τη συνεργασία. Η επιμονή του Μητσοτάκη για αναθεώρηση του Συντάγματος είναι το επιστέγασμα αυτής της εκστρατείας, έτσι ώστε οι θεσμοί να μην χρειάζεται να «μπαζώνουν τα σκάνδαλα» εκ των υστέρων, αλλά να τα μετατρέπουν σε καθημερινή «ομαλότητα».
Το κόστος είναι ακόμα μεγαλύτερο για τις γυναίκες:
«Οι πέντε εργάτριες που βρήκαν τραγικό θάνατο ήταν πέντε μητέρες που κάνανε την “επιλογή” να δουλεύουν στη νυχτερινή βάρδια. Η “Βιολάντα” ήταν γεμάτη από τέτοιες εργάτριες. Μία αναγκαστική “επιλογή” για να μπορούν να τα “βγάλουν πέρα”, για να μπορούν την ημέρα να φροντίζουν τα παιδιά και τους ηλικιωμένους στην οικογένειά τους. Γιατί το σύστημα και η κυβέρνηση έχει διαλύσει κάθε είδος κρατικής πρόνοιας αναγκάζοντας έτσι τις γυναίκες της τάξης μας να κουβαλάνε όλο το βάρος της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Η εργατική τάξη είχε κατακτήσει το δικαίωμα των γυναικών να απαγορεύεται να δουλεύουν βραδινές βάρδιες, Αλλά η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας ήρθε να ξηλώσει ό,τι είχε απομείνει από τις κατακτήσεις προωθώντας τις “ευέλικτες” εργασιακές σχέσεις».10
Το τίμημα για την εντατικοποίηση και τον σεξισμό καταγράφεται στην άνοδο των γυναικοκτονιών που σπάνε ρεκόρ ξανά.
Δίπλα σε όλα αυτά έρχεται το χαρτί του ρατσισμού να κλιμακώσει την επίθεση στην εργατική τάξη και ιδεολογικά: δεν φταίει η κυβέρνηση, δεν φταίνε οι δισεκατομμυριούχοι- φταίνε οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Το παίζει συστηματικά ο Τραμπ, ακολουθεί πίσω του ο Μητσοτάκης με τον Πλεύρη. Το στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Σιντική είναι θανατερό κολαστήριο, όπως καταγγέλλουν οι εκεί κρατούμενοι πρόσφυγες και η ΚΕΕΡΦΑ:
«Η εξέγερση των μεταναστών στο κολαστήριο της Σιντικής Σερρών ήταν η αναμενόμενη απάντηση στη βαρβαρότητα των ναζιστικών μεθόδων του υπουργού (κατά της) Μετανάστευσης και Ασύλου Θ. Πλεύρη με την επιβολή του δόγματος “να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο“, “φυλακή ή απέλαση“. Ο πρόεδρος της κοινότητας Προμαχώνα μίλησε ξεκάθαρα για τις συνθήκες κράτησης ανθρώπων που δεν διέπραξαν κανένα έγκλημα παρά μόνο ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα: ”Στο καμπ η θερμοκρασία έφτασε προχθές τους 45 βαθμούς ενώ το χειμώνα είναι στους μείον 10“ (!)
Η τακτική του βασανισμού μέχρι θανάτου και αν θέλει κάποιος να τον αποφύγει να υπογράψει ”εθελοντική“ αποχώρηση από τη χώρα θυμίζει τις εποχές που στα στρατόπεδα αναμόρφωσης του κράτους της Δεξιάς μετά τον εμφύλιο ζητούσαν δηλώσεις μετάνοιας και χρησιμοποιούσαν συστηματικά βασανιστήρια, ανάμεσα τους και η παρατεταμένη έκθεση στον καυτό ήλιο.
Οι μετανάστες δεν άντεξαν τις εξοντωτικές συνθήκες αλλά και την παρατεταμένη κράτηση πάνω από ένα χρόνο για κάποιους από αυτούς. Είναι αντίθετοι με τις απελάσεις και ζητάνε δουλειά στη Ελλάδα.
Τι ίδιες μέρες 9 μετανάστες ξεκίνησαν απεργία πείνας στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Κορίνθου ζητώντας την απελευθέρωση τους.
Η κυβέρνηση της ΝΔ παίζει ξεδιάντροπα το χαρτί του ρατσισμού για να εκτρέψει την οργή από τη δολοφονική πολιτική της και να συσπειρώσει τα ορφανά της Χρυσής Αυγής μπροστά στην κατάρρευση της».11
Αντίσταση από τα κάτω
Όσο συστηματική είναι η επίθεση της κυβέρνησης, άλλο τόσο πιο συστηματική πρέπει να είναι η οργάνωση των αντιστάσεων της εργατικής τάξης που είναι ήδη ξεκινημένες απεργιακά, αντιρατσιστικά-αντιφασιστικά, αντιπολεμικά.
Δίπλα στους εργαζόμενους στα Νοσοκομεία που έδειξαν τις διαθέσεις τους στη Θεσσαλονίκη στις 4 Σεπτέμβρη, οι Εκπαιδευτικοί ετοιμάζουν απεργία στα σχολεία. Η ΔΟΕ έχει καλέσει γύρο συνελεύσεων των δασκάλων που οδηγεί σε Συνέλευση Προέδρων στις 26 Σεπτέμβρη με στόχο το ξεκίνημα απεργίας στις 30 Σεπτέμβρη. Οι εκπαιδευτικοί έχουν πίσω τους νίκες στον αγώνα ενάντια στις πειθαρχικές διώξεις. Μέσα στο καλοκαίρι ήρθαν τα νέα των απαλλακτικών αποφάσεων των Πειθαρχικών Συμβουλίων σε Ανατολική Μακεδονία, Θράκη και Πελοπόννησο και της επιστροφής της εκπαιδευτικού Χρύσας Χοτζόγλου στο σχολείο.
Με αυτόν τον αέρα οργανώνουμε μέσα στα σχολεία την επιτυχία των συνελεύσεων για να φτάσουμε στο ξεκίνημα της απεργίας που μπορεί να γίνει νικηφόρα, όπως η θρυλική απεργία το 2006. Στο πλευρό των εκπαιδευτικών βρίσκονται και οι φοιτητές που είναι ξεσηκωμένοι μετά το φιάσκο της κυβέρνησης με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Οι συνθήκες για πανεκπαιδευτική κινητοποίηση είναι ώριμες και αυτή η ευκαιρία δεν πρέπει να χαθεί.
Είδαμε πιο πάνω την πίεση που υπάρχει για απεργιακή δράση σε όλο το Δημόσιο και εκφράστηκε χαρακτηριστικά από την τοποθέτηση της ΠΟΕ-ΟΤΑ στο Γενικό Συμβούλιο της ΑΔΕΔΥ. Αυτό σημαίνει ότι προχωράμε σε εξορμήσεις σε όλους τους χώρους δίπλα στα σχολεία, στους δήμους, στα νοσοκομεία, στα υπουργεία, στις εφορίες, στα δικαστήρια, στις κοινωνικές υπηρεσίες με στόχο ένα τεράστιο απεργιακό κύμα.
Αυτή η προσπάθεια δεν είναι στενά συνδικαλιστική. Συμβαδίζει με την οργάνωση των αντιστάσεων σε όλα τα μέτωπα. Ο Τσίπρας στη ΔΕΘ θυμήθηκε να υποσχεθεί ότι θα φτιάξει πρόγραμμα για πενήντα χιλιάδες σπίτια. Προφανώς ο αγώνας στα προσφυγικά έπαιξε ρόλο προς αυτή την κατεύθυνση και δίπλα σε αυτόν τον αγώνα ήρθε η μάχη των κατοίκων της Κυψέλης που βλέπουν τα σπίτια τους να κινδυνεύουν από τον «τρομοπόντικα» του Μετρό. Ο Πέτρος Κωνσταντίνου, δημοτικός σύμβουλος με την Ανατρεπτική Συμμαχία για την Ανατροπή, κάνοντας λόγο για «Τέμπη στην Κυψέλη» σε δήλωση του, αναφέρει:
«Η κυβέρνηση επιτίθεται στο δικαίωμα στη κατοικία, με την αρπαγή χιλιάδων σπιτιών από τις Τράπεζες, την καταλήστευση, το πέταγμα στο δρόμο κόσμου με τα υψηλά νοίκια αντί για την επιβολή πλαφόν, την επίθεση στα Προσφυγικά όπου υπάρχει κοινωνική κατοικία για τους φτωχούς. Επιπλέον, με τη βίαιη εισβολή στις γειτονιές της τουριστικής βιομηχανίας και των κερδοσκόπων. Τώρα κλιμακώνεται η επίθεση με καταστροφές ολόκληρων πολυκατοικιών λόγω της ασυδοσίας των κατασκευαστικών εταιριών που βάζουν το κόστος και τα κέρδη πάνω από την ζωή και την ασφάλεια των κατοίκων: στην Κυψέλη, δεκάδες πολυκατοικίες με ζημιές λόγω “αστοχίας” αλλά και στα Πετράλωνα στη βιασύνη να στηθεί ξενοδοχείο οδήγησε σε κατάρρευση ολόκληρης της πολυκατοικίας. Να μπούνε οι ζωές μας σε ασφαλή σπίτια, πάνω από τα κέρδη. Να αναλάβει την κατασκευή του μετρό δημόσια εταιρία κατασκευών εργατικών κατοικιών και μεγάλων δημοσίων έργων».12
Οι γειτονιές είναι ξεσηκωμένες και ενάντια στους φασίστες που παίρνουν αέρα από τις ρατσιστικές επιθέσεις της κυβέρνησης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα Πατήσια που οργανώνουν διπλή απάντηση με διαδήλωση στο Πάρκο Φιξ στις 6 Σεπτέμβρη και ανοιχτή συζήτηση στον Αγ.Παντελεήμονα στις 13 Σεπτέμβρη.13 Αυτή η πρωτοβουλία είναι ενταγμένη στην ευρύτερη καμπάνια για έναν αντιφασιστικό-αντιρατσιστικό Σεπτέμβρη με το μαγάλο συλλαλητήριο στο Κερατσίνι στις 18 του μήνα στην επέτειο της δολοφονίας που Παύλου Φύσσα από τους νεοναζί της Χρυσής Αυγής. Οι φασίστες ετοιμάζονται για την αποφυλάκιση του Κασιδιάρη, το κίνημα από τα κάτω προχωράει στην απάντηση χωρίς να περιμένει τι θα κάνουν οι «θεσμοί».
Οι μάχες κορυφώνονται με τη δράση του αντιπολεμικού κινήματος. Στις 10 του Οκτώβρη βγαίνουμε στους δρόμους σε όλο τον κόσμο. Ήδη υπάρχουν καλέσματα για πανεθνικές διαδηλώσεις στο Λονδίνο και στο Βερολίνο. Εδώ, η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο καλεί σε ανοιχτή σύσκεψη για να οργανώσουμε την επιτυχία εκείνης της μέρας μαζικά με τα σωματεία μπροστά.
Ο Νετανιάχου έχει μπροστά του κρίσιμες εκλογές στις 27 Οκτώβρη και ο Τραμπ τις «ενδιάμεσες» εκλογές στις 5 Νοέμβρη. Το αντιπολεμικό κίνημα είναι ο καίριος παράγοντας ενάντια στα σχέδια τους για ιμπεριαλιστική ανασύνταξη στη Μέση Ανατολή με νέες «Συμφωνίες του Αβραάμ», με συνεργασία Ισραήλ-Συρίας και Ισραήλ-Λιβάνου και ισχυρά «μετόπισθεν» με τον άξονα Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Ο Μητσοτάκης επιμένει ότι οι εκλογές εδώ θα γίνουν την επόμενη Άνοιξη, αλλά την τελευταία λέξη την έχει το αντιπολεμικό κίνημα.
Δυνατή επαναστατική Αριστερά
Όλη αυτή η προσπάθεια για οργάνωση και σύνδεση των αγώνων από τα κάτω χρειάζεται ενισχυμένη την επαναστατική Αριστερά. Οι ηγεσίες της κοινοβουλευτικής αριστεράς δεν ανταποκρίνονται σε αυτό το καθήκον.
Αυτό γίνεται ξεκάθαρο από τη δεξιά προσαρμογή ακόμα και των προεκλογικών τους εξαγγελιών. Δεν αντέχουν σε καμιά σύγκριση αυτά που είπε ο Τσίπρας φέτος στη Θεσσαλονίκη με αυτά που έλεγε στο «Πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης» σαν επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ πριν κερδίσει τις εκλογές του 2015.
Δεν είναι, όμως, μόνο οι υποσχέσεις που είναι κλαδεμένες. Ακόμα πιο μεγάλο κλάδεμα υπάρχει στη δράση. Ο Τσίπρας έχει προσαρμόσει την ΕΛ.Α.Σ. έτσι ώστε να εξαφανίσει ακόμα και τους τελευταίους δεσμούς που είχε ο ΣΥΡΙΖΑ με τα συνδικάτα και την εργατική τάξη. Μόνο το «ψηφίστε μας» υπάρχει πια ως πρόταση. Οι υποσχέσεις πλέον απευθύνονται προς τους «μικρομεσαίους» και τους «πλούσιους πατριώτες» και η εργατική τάξη πρέπει να περιμένει να δει τη θέση της να βελτιώνεται μέσα από αυτούς.
Για το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχουν ούτε αυτά, μένει μόνο μια αφηρημένη νοσταλγία για τον Ανδρέα Παπανδρέου της 3 Σεπτέμβρη του 1974 σε μια προσπάθεια να ξεχαστούν τα παρακάτω, το Σημιτικό ΠΑΣΟΚ και οι ΣαμαροΒενιζέλοι.
Το φρενάρισμα των αγώνων συμπληρώνεται από τη στάση της ηγεσίας του ΚΚΕ που έχει δύναμη στα συνδικάτα, αλλά αρνείται συστηματικά την κλιμάκωση των αγώνων. Μάταια περιμένει να ενισχυθεί εκλογικά με τον Κουτσούμπα να χορεύει ζεϊμπέκικα.
Αυτό το κενό προσπαθεί να καλύψει το δυνάμωμα του επαναστατικού κόμματος με το ρίζωμά του μέσα στους εργατικούς χώρους και τις γειτονιές. Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες αποζητούν αυτή τη στήριξη. Το επαναστατικό κόμμα μπαίνει μπροστά και κινείται ενωτικά για εξασφαλίσει ένα νικηφόρο Ενιαίο Μέτωπο για κάθε αντίσταση και για όλες τις αντιστάσεις μαζί.
Ταυτόχρονα, όμως, δυνατό επαναστατικό κόμμα σημαίνει στήριγμα για την προοπτική των αγώνων. Χιλιάδες αγωνιστές και αγωνίστριες σήμερα αναζητούν απάντηση στο ερώτημα μέχρι πού μπορεί να φτάσει η πάλη για την ανατροπή της κυβέρνησης και η σύγκρουση με τα στηρίγματά της.
Δίπλα στο μαχητικό «Δεν πληρώνω» της τάξης μας ανοίγει η προοπτική για μια άλλη κοινωνία, αυτό που ονομάζουμε Σοσιαλισμό από τα κάτω, όπου τον έλεγχο τον έχει η εργατική δημοκρατία στην οικονομία, στην εξουσία, παντού. Το πώς οργανώνεται η εργατική τάξη για τους αγώνες του σήμερα προετοιμάζει τις οργανωμένες δυνάμεις της για να φτάσουμε εκεί. Με μια Αριστερά που δεν αναβάλλει αυτήν την προοπτική στο όνομα ενός ψεύτικου ρεαλισμού.
Δίπλα στην μαχητική εναιομετωπική δράση, είναι απαραίτητος ο θεωρητικός εξοπλισμός της εργατικής πρωτοπορίας. Δράση και θεωρία πάνε μαζί. Ένα δυνατό επαναστατικό κόμμα χτίζει τοπικούς πυρήνες που απλώνουν αυτόν τον συνδυασμό εδώ και τώρα σε κάθε χώρο δουλειάς, στη νεολαία, στις γειτονιές. Όπως τονίζει το πρόσφατο Πανελλαδικό Συμβούλιο του ΣΕΚ:
«Ο κόσμος που παλεύει για την κατοικία και τα εργατικά σωματεία δεν μπορούν να είναι ξεχωριστά. Σύνδεση των κινημάτων και πάλη για το ξήλωμα των funds, για κρατικοποίηση των τραπεζών χωρίς αποζημίωση και με εργατικό έλεγχο. Δεν υπάρχουν ξεχωριστές μάχες. Συνδέονται όλες μεταξύ τους και αυτές τις συνδέσεις τις κάνει η εργατική πρωτοπορία. Μάχη ενάντια στο σεξισμό και την τρανσφοβία είναι ο αγώνας για να υπερασπιστούμε τα γυναικολογικά νοσοκομεία όπως το Έλενα και το Αλεξάνδρα. Μάχη ενάντια στο ρατσισμό είναι η καμπάνια για να μπουν στη φυλακή οι δολοφόνοι της Πύλου και της Σιντικής και ο ίδιος ο Πλεύρης. Μάχη ενάντια στον πόλεμο και σε αλληλεγγύη για την Παλαιστίνη είναι η προσπάθεια για μεγάλη διεθνή απεργιακή ημέρα διαδηλώσεων στις 10 Οκτώβρη, με τα εργατικά συνδικάτα μπροστά, στο δρόμο που χάραξε η επιτυχία της 9ης Αυγούστου.
Έχουμε να οργανώσουμε όλες αυτές τις μάχες και να δυναμώσουμε ακόμα περισσότερο το επαναστατικό κόμμα. Για να καθορίσουμε αυτό που όλος ο κόσμος θέλει. Να τσακίσουμε την κυβέρνηση και το σύστημά τους μέσα σε συνθήκες της μεγαλύτερης κρίσης».14
Σημειώσεις
1. Όλοι στη Θεσσαλονίκη: Οργανώνουμε το διήμερο μάχης 4-5/9 με όλες μας τις δυνάμεις, https://ergatiki.gr/article.php?id=38554&issue=1737
2. Παλαιστίνη: Πανελλαδική αλληλεγγύη ως τη λευτεριά, https://ergatiki.gr/article.php?id=38517&issue=1735
3. https://www.facebook.com/groups/251358131653194
4. https://www.efsyn.gr/politiki/1457946/analysi-al-jazeera-gia-tin-aspida-toy-ahillea-giati-ypegrafi-tora-kai-ti-simainei-gia-ellada-israil-kai-toyrkia/
5. https://ergatiki.gr/article.php?id=38546&issue=1737
6. Martin Wolf, The wheels fall off the US world order, Financial Times 2 September 2026, https://www.ft.com/content/c51dec0b-977e-463e-9590-daff0d91a8a6?syn-25a6b1a6=1
7. Joseph Choonara, Where is capitalism heading?, International Socialism 191, https://isj.org.uk/where-capitalism-heading/
8. https://ergatiki.gr/article.php?id=38441&issue=1732
9. https://ergatiki.gr/article.php?id=38439&issue=1732
10. Λίλιαν Μπουρίτη, Έπσταϊν, Βιολάντα- αντίσταση στους πλούσιους βιαστές και δολοφόνους, Σοσιαλισμός από τα κάτω 175, Μάρτης-Απρίλης 2026, https://socialismfrombelow.gr/article.php?id=1581&issue=175#gsc.tab=0
11. https://www.facebook.com/keerfapage
12. https://ergatiki.gr/article.php?id=38560&issue=1737
13. https://ergatiki.gr/article.php?id=38559&issue=1737
14. Οργανώνουμε την Αντίσταση, δυναμώνουμε το επαναστατικό κόμμα, Εργατική Αλληλεγγύη 1756, 2 Σεπτέμβρη 2026, https://ergatiki.gr/article.php?id=38546&issue=1737